Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ

2008-09-28T00:28:00.002-07:00

Το έργο «Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ» ανακτάται με scanning από ασχημογραμμένο έντυπο. Κάθε πράξη θα προστίθεται αμέσως όταν μπει στον υπολογιστή

Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ

Έργο σε πέντε πράξεις

Με τα λάθη που έχουν γίνει και με το στραβό δρόμο που πήρε το κίνημά μας, με μια κουραμάνα και μια κονσέρβα θα μας σκοτώσουν.
Άρης Βελουχιώτης

ΠΡΑΞΗ Α΄
Χρόνος: Έτος 1955
Τόπος: Γραφείο Καραμανλή
Πρόσωπα: Αμερική, Καραμανλής, Γύφτισσα.
ΑΜΕΡΙΚΗ (ΑΜΕ)
Θα σας δώσω την πρωθυπουργία
αν αντίρρηση δεν έχετε καμία.
Δείτε μου TO δάχτυλό μου αυτό:
δίχως να του το ζητάω
μ' ακολουθεί όταν περπατώ
και πάει όπου πάω.
Ν' αντισταθεί
δεν του μπορεί
κανείς κι ό,τι ακουμπήσει
αν θέλω εγώ
το συγκρατώ
αλλιώς θα το τσακίσει.
Δε σας αρέσει να είστε
μεγάλου κάποιου μικρό κομμάτι-
αυτός αν σας πει να κινείστε-
δε νιώθετε έτσι πως είστε κάτι;.
Και. δέστε: δαχτυλίδια χρυσά, αργυρά
που 'χει το δαχτυλάκι μου τριγύρω του!
και σαπούνια δεν του λείπουν και νερά ,
στα κρύα το γάντι και πάντα το μύρο του.
Δικό μας να είσαστε ένα πιόνι
αυτό θαρρώ σας εξυψώνει.
Για τη δουλειά που θέλουμε μας κάνετε'
κι ευχάριστα θα περνάτε την ώρα σας
ενώ θα βλέπετε να προοδεύει η χώρα σας
αφού τις πληγές της όλες σεις θα γιάνετε.
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (ΚΑΡ)
Τη πατρίδα μου βλέπω προσέξατε
και κοντά της βοηθοί της ετρέξατε'
για ν' ανάψω το φως της το σβυστό
που εμένα διαλεξατε ευχαριστώ.
Στιβαρό αληθινά μόνο ένα χέρι
θα μπορούσε πρόοδο σ' αυτήν να φέρει.
Ιδίως το θέμα το Κυπριακό
μεγάλο έγνοιας ζητάει μερτικό.

ΑΜΕ
Δεν σας κρύβω, όταν στραφήκαμε προς σας
ΤΟ μεγάλο αυτό θέμα στο νου είχαμε.
Κι αν από όσας δείχνετε μόνο τας μισάς ικανότητας έχετε, σίγουρα πετύχαμε.
ΚΑΡ
Με κολακεύετε. Έχω μόνο
για τον τόπο μου μέσα μου πόνο.
Ως για ικανότητες πιστεύω
με πυγμήν και σθένος θ' αρχηγεύω-
αν τελικώς εις συμφωνίαν καταλήξωμεν
και όλα κάτω δεν τα βροντήξωμεν.
ΑΜΕ
Φόβος δεν υπάρχει αυτό να γίνει
αν λογικός αναντιρρήτως καθώς είστε
λογικά και το θέμα αυτό αντιμετωπίστε.
Και ευκαιρίας άνθρωπος λογικός δεν αφήνει.
ΚΑΡ
Νιώθω μια μεγάλη μέσα μου ορμή
να κατέχει ψυχή μου και κορμί.
Αν αυτή δεν είναι ορμή αρχηγική
τότε τι άλλο έχω δε γνωρίζω εκεί.
Και με όσα σεις, η δύναμη η μεγάλη
μιλώντας τώρα δα μου λέει
στην ορμήν μου αυτήν δίνει φτερά και ζάλη
και δόξης της χαρίζει κλέη.
Α Μ E
Όλα αυτά να νιώθετε πολύ είναι φυσικό,
και τα λέτε με ύφος τόσο πειστικό-
γιατί αφού είναι αλήθεια έτσι λέγονται-
που αμέσως πάψαν ν' αντρειεύονται
οι ως τώρα μέσα μου δισταγμοί-
τους διαλύσατε σε μια στιγμή.
Δε θα ένιωθα έκπληξη το δίχως άλλο
αν μια μέρα σας ονόμαζαν Μεγάλο.

KAP
Ω! Αυτό μπορώ να πω σίγουρα όντως
πως δεν είναι του παρόντος.
Μόνο, αφού οι δυο ως τώρα συμφωνούμε
στη συζήτηση βαθιά ας μπούμε.
Δυο τρυγόνια μ' ένα σμπάρο:
τι θα δώσω τι θα πάρω.
ΑΜΕ
Με το Κυπριακόν
ας αρχίσουμε λοιπόν.
Θέλω να μπει γρήγορα στο ράφι
όπως λεν κι οι δημοσιογράφοι.
Γιατί αν ο λαός επιμείνει για λύση
η Αγγλία τότε θα θυμώσει
κι εναντίον σας θα ξεσπαθώσει
και TOU NATO η αλκή θ' αδυνατίσει.
Θα μπορέσετε τους έλληνες να πείσετε
και το Κυπριακό θέμα να κλείσετε;
Γιατί αυτό μας ενδιαφέρει βεβαίως.
ΚΑΡ
Μη το πείτε πάλι. Είμαι νέος
όμως γνωρίζω τι λέγω όταν ομιλώ.
Θα κλείσω το Κυπριακό και μάλιστα με το καλό.
Μόνο που δημοσίως δε θα πω
τον πραγματικό μου τον σκοπό.
ΑΜΕ
Αυτό με μένα είναι εντάξει.
Λόγια λέγετε όσα θέλετε,
για μας πρέπει να ξεύρετε
αξίαν έχει μόνο η πράξη.
Και ερχόμαστε στ' άλλα,
μικρότερα, μα κι αυτά μεγάλα.
Θέλω πάντα να συμμορφούσθε προς τας οδηγίας
που εκ της εν Αθήναις θα λαμβάνετε πρεσβείας.
Ανυπακοή σε ό,τι αυτή σας ζητήσει
παραπολύ θα με δυσαρεστήσει.
Αλλά εκείνο που πρωτίστως πρέπει
είναι την τάσιν να αναχαιτήσετε
του λαού σας, που εκ φύσεως ρέπει-
έτσι είναι και παρακαλώ να με συγχωρήσετε-
προς του κομμουνισμού την αναρχίαν
που την θεωρεί ελευθερίαν.
Θέλω αυτά όλα να τα έχω ασφαλή.
Κάτι που και σας ιδιαιτέρως θα ωφελεί.
(μπαίνει η Γύφτισσα)
ΓΥΦΤΙΣΣΑ (ΓΥΦ)
Κάτω από το φως του ουράνιου θόλου
έκανα το γύρο του κόσμου όλου
γυρεύοντας το χέρι στα χέρια μου να πιάσω
που πάνω του ευτυχία να γράφει να διαβάσω.
Είδα χέρια που ευλογούσαν
είδα χέρια που μισούσαν
άλλα που 'διναν κατάρες
άλλα που σκορπίζαν χάρες.
Είδα χέρια που ζητιάνευαν
χέρια χαρωπά noυ διάνευαν
είδα χέρια βουτηγμένα
μες στο χρήμα-μες στο αίμα.
Είδα χέρια που ψεμάτιζαν-
πίσω παίρναν ό,τι εχάριζαν
είδα χέρια που 'χαν μείνει
έρημα σε κρύα κλίνη
είδα χέρια πεθαμένα
που δεν ήτανε θαμένα
είδα χέρια που απλώνανε
κι ό,τι άγγιζαν το λιώνανε
είδα χέρια που είχαν νύχια
σουβλερά κι ακονισμένα
κι ήτανε βαθιά χωμένα
σε ψυχών μέσα τα μύχια.
Είδα χέρια που αγκαλιάζαν
και που ευτυχισμένα μοιάζαν
ως ν' ανοίξουν και να φύγει
η χαρά που 'χαν η λίγη.
(στην Αμερική και στον Καραμανλή)
Δώστε τα χέρια σας την τύχη να σας πω'
Για με σε χέρι δεν υπάρχει μυστικό.
Όλα εγώ θα σας πω τα μελλούμενα
είτε σας είναι θλιβερά είτε χαρούμενα.
(παίρνει το χέρι της Αμερικής)
Περιβόλι γεμάτο μ' αγκάθια.
Του κόσμου όλα τα κατακάθια
εκεί έχουν μαζευτεί-
μονιά άξια γι αυτά και ζηλευτή.
Ποτάμια αίμα το ποτίζουν
και με κείνο τ' αγκάθια καρπίζουν.
Μια μέρα κοντινή, πεσμένην χάμου
το αίμα αυτό θα σε πνίξει κυρά μου.
(στρέφει στον Καραμανλή)
Ας δω τώρα και το χέρι αυτού του κακομοίρη
που κιόλας θαρρεί η δόξα πάνω του έχει γείρει.
(παίρνει το χέρι του Καραμανλή στα χέρια της)
Κακόμοιρο, αστείο ανθρωπάκι!
Γελοίο, κορδωτό καραγκιοζάκι!
Πόσο ακριβά ο λαός σου θα πληρώσει
την κάθε ψήφο που θα σου δώσει...
Καταστροφές στη χώρα σου θα φέρει
το που κρατώ σου αυτό εδώ το χέρι
που στη μιαρή ετοιμάζεσαι αυτή κυρία
να πουλήσεις για την πρωθυπουργία
Εμπρός λοιπόν! Πούλα πατρίδα, πούλα
λαό, πούλα τη μόνη μου ελπίδα, πούλα
την ευτυχία λαού ολόκληρου
σ' άλλο λαό, από ήθη απόκληρου.
Κάθε που τραβώντας θα κάνεις βήμα
μια παρανομία κι ένα κρίμα.
Ω! Ανθρωπάκι που γυρεύεις δόξα
των φρυδιών σου κοίταξε τα τόξα-
δεν είναι αψίδων θριάμβου τόξα παρά φίδια'
της πόρτας είναι του Χαμού αντικλείδια.
Παίξε το παιχνίδι σου λοιπόν κι εσύ ον αγροίκο.
Βδελυρόν πρόσθεσε ένα κρίκο
στων Καιρών τη βρωμερή αλυσίδα-
έναν ακόμα θα δω-τόσους είδα...
(κάθεται λυπημένη και απογοητευμένη)
Κάτω από το φως του ουράνιου θόλου
έκανα το γύρο του κόσμου όλου
γυρεύοντας στα χέρια μου το χέρι να πιάσω
που πάνω του ευτυχία να γράφει θα διαβάσω.
Μα ένα χέρι δε βρήκα
που να 'χει την τόλμη για προίκα
που μες στα τραχιά δάχτυλά του
της οργής το μαχαίρι της πικρής θα κρατήσει
και με βία του πλούτου το κορμί θα χτυπήσει
σωριάζοντας τ' άνομο κουφάρι του κάτου.
Χέρια-χέρια-χέρια-χέρια
που καθένα κάτω με τραβάει
και κανένα ως ψηλά στ' αστέρια
απαλά η θωριά του ποτέ δε με πάει.
Φεύγω. Με την ησυχία σας καθίστε
το φριχτό έργο σας να συνεχίστε.
ΑΜΕ
Γύφτισσες! Ακόμα πώς τις ανεχόσαστε;
ΚΑΡ
Αφήστε τες να λένε-μη γνοιαζόσαστε.
Ποιος ξέρει από πού έρχονται...πού πάνε...
Την τύχη λένε κάτι για να φάνε.

AME
Λοιπόν νομίζω πλήρως κατανοείτε
πως ακέφαλος ένας λαός
όπως τώρα ο ελληνικός
στο χαμό και στην αναρχίαν οδηγείται.
Γι αυτό χρειάζεται έναν αρχηγό.
ΚΑΡ
Μ' αυτό συμφωνώ απολύτως κι εγώ.
ΑΜΕ
Βλέπετε και μόνος σας πόσο πασκίζω
τη ορθή πορεία του κόσμου να κανονίζω.
Μακριά από τον απαίσιο κομμουνισμό
που την ελευθερία
και όποιαν άλλη αξία
στο χάος οδηγεί και στον αφανισμό.
Ευτυχώς συμμάχους έχουμε πιστούς
ελευθερίας και δημοκρατίας μεστούς'
μα για να γίνει πιο καλή η δουλειά
και για πιότερη σιγουριά
πως δε θα γίνουν όλα ανω κάτω,
εφτιάξαμε και το NATO.
Και εκτιμούμε βαθιά που μέλος του γίνατε
και απαθείς στων Καιρών το κάλεσμα δεν εμείνατε.
Σε κόπους πολλούς μπαίνουμε
τον ιστό αυτόν καθώς υφαίνουμε
που ελευθερία θα εξασφαλίσει
σ' ολόκληρη τη Δύση.
Βλέπετε είναι oι χώρες οι ευρωπαϊκές
καταστραμμένες-μεγάλες και μικρές-
και τη βοήθεια που ζητούνε
σε μας μόνο μπορούν να βρούνε.
Δεν τους την αρνούμαστε
μα θαρρώ δικαιούμαστε
να σιγουρέψουμε πως η βοήθειά μας
θα χτίσει τα κοινά ιδανικά μας.
Γι αυτό κι εγώ μεγάλη μια
της γης όλης έγινα μητέρα
που ο νους μου είναι όλη μέρα
σε σας-τ' αγαπημένα της παιδιά.
Αν ο κομμουνισμός δεν καραδοκούσε
να πιάσει όποιον καθυστερούσε
και στο μαύρο του τσουβάλι
σιδερόδετον να τον βάλει
τότε δε θα επειγόμασταν να βοηθούμε
και χώρες άλλες, φίλες μας καλές να κρατούμε.
Μα τώρα το πράγμα επείγει
αλλιώς η Ρωσία μας πνίγει.
Φορές λέω για τον κομμουνισμό
πως είναι μια καλή δικαιολογία
για να οδηγήσουμε τον κόσμο-έστω τον μισό-
στην ειρήνη και την ελευθερία.
Γι αυτό η Αμερική το χέρι έχει απλώσει
βοήθεια στους λαούς να δώσει.
Γι αυτό και ο λαός μας αξιωματικούς του
δε λυπάται να στέλνει παντού δικούς του
που σωστά τους στρατούς των χωρών οδηγούνε
και σε δρόμο σωστό-Δυτικό-τον κρατούνε.
Και επειδή στης γης όλα τα κράτη
η Ρωσία κακό θέλει να κάνει κάτι,
γι αυτό τους καλούς εμείς διαλέγουμε
και μαζί-βοηθοί τους-αρχηγεύουμε.
Βαρύ ειν' αλήθεια πολύ, φορτίο έχω επωμιστεί'
αλλ' ας μη
ούτε στιγμή
απ' αυτό πως ποτέ θα λυγίσω να μη νομιστεί-
όταν κάποιος το δίκαιον υπηρετεί
κάθε βάρος μπορεί σταθερά να κρατεί.
ΚΑΡ
Συμφωνώ απολύτως με όσα λέτε.
Την απόφαση στα μάτια μου δέτε
TO λαό μου σωστά να κυβερνήσω
και μακριά από την κόκκινη βία
στη Δυτικήν ελευθερία
αληθινά ευτυχισμένον να οδηγήσω.
Μόνο τη δική σας αν έχω βοήθεια
τίποτ' άλλο εγώ δε θέλω αλήθεια.
ΑΜΕ
Θα την έχετε πάντα και πλήρη.
Δε θ 'αφήσουμε ο εχθρός να σας φθείρει.
ΚΑΡ
Συμφωνούμε σε όλα λοιπόν-
θα παλέψω κατά των κακών.
Όμως όλα πρέπει να τα κανονίσουμε
πριν να πούμε πως τελείως συμφωνήσαμε.
Για όλ' αυτά ποιαν εγώ θα έχω πληρωμή;
ΑΜΕ
Αλλά, φυσικά, την τρανή τιμή
πως στον ίσο δρόμο ένα λαόν οδηγείτε.
Ακόμα όμως πως πρωθυπουργείτε:
σε σας τους έλληνες ιδιαίτερη έχει ικανότητα
όποιον κάνετε αρχηγό
να μη χάνει καιρό
αλλά να κερδοσκοπεί μέσα στην κοινότητα.
Μπορεί ας πούμε σεις με πλοία
να ανακατευθείτε, ή με εργοστάσια,
και με τραπεζίτας να πιάσετε φιλία-
δεν είναι όλα αυτά θαυμάσια;
Και αν δεν έχετε υιόν
ημπορεί να κάμετε ανεψιόν-
έτοιμα χρήματα πρέπει αυτός να έβρει
και τι θα τα κάνει εκείνος ξεύρει-
άμοιρος δεν θα είναι δα
της ικανότητος, καθώς εσείς να κυβερνά.
Σκεφθείτε, αν ανατραφεί με πολιτισμόν-
που σημαίνει με αφθονίαν χρημάτων-
και τον κάνουμε όπως εσάς πρωθυπουργόν,
εν μέσω πεινώντων αυτόν χορτάτον,
τότε μη έχοντας να εξαγάγει άλλο τι
πολιτισμού θα κάμει εξαγωγή
από τον μπόλικον που θα έχει λάβει
και πολιτισμού φωτιές
όμορφες και λαμπερές
σε κράτη απολίτιστα θα ανάβει.
Αποκτήσατε λοιπόν ατράνταχτον περιουσίαν'
μερικών δισεκατομμυρίων του την απουσίαν
την οφείλει εις σας ο κρατικός κορβανάς.
Και ο λαός τας τσέπας του ας έχει αδειανάς.
Πληρώνει κανείς
δια να είναι ασφαλής.
Αυτό εμείς δε θα το βρούμε διόλου κακό.
Μόνο προσέξετε μην αμελήσετε το Κυπριακό.

Τέλος της πρώτης πράξης

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Χρόνος: 1959
Τόπος: Πρωθυπουργικό γραφείο Καραμανλή
Πρόσωπα: Καραμανλής, Παπανδρέου, Αμερικανός Πρέσβης, Γύφτισσα.
ΚΑΡ
Όλα καλά επηγαν στη Ζυρίχη.
To έθνος είχε εκεί μεγάλη τύχη.
Κι αν πεις για το Λονδίνο
πήγε ωραία κι εκείνο.
Αυτή ήταν η ευτυχέστερη
ημέρα της ζωής μου.
ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ(ΠΑΠ)
Κι ήταν η απεχθέστερη
εμένα της δικής μου.
ΚΑΡ
Οι συμφωνίες φέραν την ειρήνη.

ΠΑΠ
Τριπλή στην Κυπρο υπάρχει τώρα κυριαρχία.
ΚΑΡ
Η Ελλάδα εκινδύνευε εξαιτίας της να μείνει
χωρίς να 'χει καμία στον κόσμο συμμαχία.
Έπρεπε να δοθεί ένα τέρμα στην κατάσταση.
ΠΑΠ
Τις συμφωνίες οι Τούρκοι τις λένε νεκρανάσταση.
Η Τουρκία είχε δεχτεί στη Λωζάννη
οριστικά την Κύπρο πως χάνει
Συ μ' ένα τριαντάφυλλο της την έδωσες
και λες μεγάλη ευτυχία γι αυτό ένιωσες.
ΚΑΡ
Έλληνες έχουν μείνει στην Τουρκία.
Πρέπει εκεί να ζήσουν με ηρεμία.
Βοηθάει σ' αυτό-
είναι σ' όλους γνωστό
με τους Τούρκους αν δεν έχουμε μπελά.
ΠΑΠ
Απομάκρυνες την ένωση για τα καλά.
ΚΑΡ
Η Ελλάδα τώρα θα συγκεντρωθεί
στην ανασυγκρότηση που τόσο ποθεί.
To ίδιο ποθούν και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Ό,τι άλλο και να λες είναι βλακείες.
To θέμα ευνοϊκά για μας έχει λυθεί.
ΠΑΠ
Έχουν πολύ καλλίτερες ευκαιρίες χαθεί.
ΚΑΡ
Μπορεί κανείς να λέει ό,τι θέλει.
Όμως ο χρόνος δεν καρτερεί.
Κάποιος έπρεπε να κόψει το καρβέλι-
Πρέπει ν' αλλάξουν-άλλοι να 'ρθουνε καιροί.
Η Ελλάς πρέπει να προχωρήσει,
τους ισχυρούς ν' ακολουθήσει.
Οι κυβερνήσεις σήμερα και πάντοτε
δεν είναι ανεξάρτητοι. Και άλλοτε
κάμνουν αυτό που εκείνες θέλουν,μα συνήθως
των μεγάλων ό,τι απαιτεί το ήθος.
Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαμε.
Ούτε κράτος ούτε πατρίδα θα είχαμε.
Και τυχεροί πολύ πρέπει να θεωρούμεθα
που υπό των ελευθέρων ΗΠΑ οδηγούμεθα.
Και η Αγγλία θα εθύμωνε μαζί μας
αν την Κύπρο την ηθέλαμε δική μας.
Ενθυμείσθε που ο Ήντεν προ έτους και πλέον
πως η ασφάλεια εδήλωσε των πετρελαίων
σημασίας είναι ζωτικής για τη Δύση
και να τεθεί σε κίνδυνο δε θ' αφήσει.
Και για τα πετρέλαια της Ασίας
η Κύπρος μεγάλης είναι σημασίας.
Βλέπετε πως όλα είναι μια αλυσίδα
σαν στρατιωτική επετηρίδα-
πώς οι αξιωματικοί θα δεχτούν
να μη με τη σειρά των προαχθούν;
Ησυχάστε, Το καθήκον της αυτή
η κυβέρνησις πράττει. Θα γραφτεί
του κόμματός μου η λαμπρά πορεία
με γράμματα χρυσά στην ιστορία.
Παρακαλώ προσέξατε σεις μόνο
γιατί θεωρώ πως χρόνο με το χρόνο
όλο και πλείω συγχρωτίζεσθε
με τους κομμουνιστάς-νομίζει κανείς
εις ακρότητας πως τους συναγωνίζεσθε
σαν πολιτικός τους να ήσασταν συγγενής.
ΠΑΠ
Έτσι δεν πρέπει για μένα να ομιλεΐτε
διότι και σεις στον χώρο αυτόν ζείτε
και ξεύρετε πως εκείνη την εποχή
(εννοώ μετά την κατοχή)
με τηγ δύναμη που είχα
τους έκοψα το βήχα.
Και ελπίζω κάποτε και ο υιός μου
τον δρόμον τον ιδικόν μου να ακολουθήσει
και στο μνήμα επάνω του κομμουνιστικού κόσμου
μια ταφόπετρα βαριά, αλαφρά να κυλήσει.
Γι αυτό να ξεύρετε-με θίγετε
με ερυθρούς έστω λεκτικώς αν με σμίγετε.
Αν και άλλο δεν έπρεπε να αναμένω
από το στόμα σας το πουλημένο.
ΚΑΡ
Και τους κομμουνιστάς εις την Αγγλίαν
βοράν όταν ερίψατε,
με αντάλλαγμα την πρωθυπουργίαν
αυτό ετολμήσατε.
Τον λαόν εις τον όλεθρον εστείλατε
και την εξουσίαν επήρατε.
ΠΑΠ
(σιγά)
Μη φωνάζεις ρε Κώστα.
Μη με βάζεις πόστα
με λόγια σωστά που 'ναι
γιατί κι άλλοι μας ακούνε.
Κάνε λίγο τον κουτό.
Θέλω κι εγώ να βολευτώ
όταν κάποτε ο λαός έρθει.
σε κάποια δημοκρατική μέθη.
Μην του θυμίζεις τη βρωμιά μου
που την Ελλάδα έριξα χάμου
να την πατάνε των Άγγλων οι μπότες
όπως τα σκουλήκια πατάνε οι κότες.
Κι αν εσύ έχεις ανεψιό
εγώ έχω γιο.
Και στο μέλλον καθώς κοιτάζω
βλέπω στις θέσεις μας
τους απογόνους μας-και τους θαυμάζω.
Γι αυτό τις αντιθέσεις μας
ας μην αφήσουμε να μας φθείρουν
και τσακωνόμαστε
και σκοτωνόμαστε
και οι απόγονοί μας μάς οικτίρουν.
Κοίτα εμάς-βίλλες, κουστουμιές,
οικόπεδα, επιχειρήσεις, καράβια,
ας έχουν και κείνοι ντουλάπες πολλές
και γκαρνταρόμπα όχι άδεια.
Ας φερθούμε ωραία και λογικά
συγγενείς μας ν' αφήσουμε αφεντικά
στην Ελλάδα
που σαν γελάδα
στο χαμό τραβάει ούτως ή άλλως
είτε ο ένας την οδηγεί είτε ο άλλος.
Ο λαός-κοίτα!- τι είναι ο βρωμερός,
μπρος στη δική μας τη λαμπράδα;
ένας χαμένος συρφετός
που απ' τη μεγάλη του αλαφράδα
πάει όπου τον πάμε
ώστε άκοπα εμείς κυβερνάμε.
Κώστα, στ' όνομα των απογόνων μας
ας μετριάσουμε τους τόνους των αγώνων μας
κι ας μη λέμε φανερά
πως κάνουμε νερά
και πως και των δυο μας ο σκοπός
άλλο είναι κάτι από ιερός.
ΚΑΡ
(σιγά)
Αυτά μου λέει κι ο αμερικανός
κάθε τόσο στ' αυτί
κι αυτό θα κάνω γιατί
είστε δύο εναντίον ενός.
Π Α Π
(σιγά)
Ωραία!
(δυνατά)
Πρωθυπουργόν σας έκαμε το παλάτι
όταν οι αμερικάνοι του έκλεισαν το μάτι.
ΚΑΡ
Κύριε πρόεδρε εγώ δεν σας υβρίζω.
Πρωθυπουργός έγινα διότι αξίζω.
Αμερικάνοι και παλάτι
είχαν βεβαίως να κάμουν κάτι
όμως αυτό ήταν όλο κι όλο'
καθοριστικόν αυτά δεν έπαιξαν ρόλο.
ΠΑΠ
Ανάγκην δεν έχω κάποιος να μου υπενθυμίζει
ποίος σας δημιούργησε και ποίος σας ορίζει.
Εμέ μου αρκεί ασφαλώς
πως αυτός δεν είναι ο λαός.
Γνωρίζω καλώς πως με τον Άνσουτζ επηγαίνατε
και καουμπόικα έργα εβλέπατε.
Γνωρίζω πως Άλμερ και Σνε
στο πραξικόπημά σας είπαν το "ναι".
Οι υποσχέσεις σας να θάψετε το Κυπριακό
στόν λαό πασίγνωστες είναι τον ελληνικό.
ΚΑΡ
Κύριε πρόεδρε ματαίως βλέπω προσπαθώ
με ευγένειαν να σας φερθώ.
Δια τελευταίαν φοράν σας δηλώνω
πως της Ελλάδος ζω τον πόνο
όπως και σεις
και ο καθείς
που μέσα ζει στον τόπο αυτόν
τον από χιλιετίες ελληνικόν.
Και σας δηλώνω ακόμα μια φορά-
έστω κι αν σεις γι αυτό νιώθετε αποφορά-
πως αν η Αμερική δεν μας βοηθήσει
η Ελλάς δεν θα δυνηθεί να επιζήσει
και θα γίνει αργά ή γρήγορα βορά
των ερυθρών γειτόνων μας από Βορρά,
Αι ΗΠΑ, φύλαξ των δημοκρατικών θεσμών,
αυταί μας έσωσαν από τον κομμουνισμόν.
Και αν εγώ έβλεπα έργα καουμπόικα
αυτό δεν είναι δια κοροϊδίαν-
από αυτά κανείς μαθαίνει μπόλικα
δια δημοκρατίαν και ελευθερίαν.
Εκεί βλέπετε τους παρανόμους
να φονεύονται από αστυνόμους
και ο νόμος και το δίκαιον γα θριαμβεύει-
τι καλλίτερο κανείς γυρεύει;
Αν λοιπόν οι αμερικάνοι με διαλέξανε
με λάθος χαρτί όπως βλέπετε δεν παίξανε.
Αλλ' ας μη παρασυρθώ εις κριτικάς
που θα καλούσατε φιλοαμερικανικάς
ενώ οι αμερικανοί είναι φιλάνθρωποι
και χτυπούν τη Ρωσία την απάνθρωπη.
Και αν άλλο τίποτε να πείτε δεν έχετε
μπορείτε κύριε πρόεδρε να απέλθετε.
Περιμένω τον αμερικανό πρεσβευτήν
δια μιαν συνάντησιν σημαντικήν.
ΠΑΠ
Χαίρετε. Ελπίζω γρήγορα να σας δω στη Βουλή.
ΚΑΡ
χαίρετε. Αλλά μην ελπίζετε και πολύ.
(βγαίνει ο Παπανδρέου και μπαίνουν ο αμερικανός πρέσβης,ο ακόλουθος της Πρεσβείας και η Γύφτισσα)

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΠΡΕΣΒΥΣ (ΑΠ)
Αυτή η γυναίκα περίμενε έξω μαζί μας.
Ποια είναι; Θα παρευρεθει στην συζήτησίν μας;
ΚΑΡ

Μια γύφτισσα. Είναι αβλαβής. Μη σας νοιάζει.
Λέει, μα κανέναν δεν πειράζει.
Της αρέσει στα σαλόνια ξεύρετε
και στους διαδρόμους να περιφέρεται.
Παρακαλώ από αυτήν μη ενοχλείστε.
Πέστε πως εδώ μόνον εγώ και σεις είστε.
ΑΠ
Δε σας κρύβω, προς στιγμήν ανησύχησα.
Όμως δίκιο έχετε-τι λόγος…μια γύφτισσα...

(μπαίνοντας στο θέμα για το οποίο πήγε εκεί)
Μπράβο σας! Πολύ ωραία του τα είπατε!
ΑΚΟΛΟΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ (ΑΤΠ) Έφυγε χωρίς να πει τίποτε.
ΑΠ
Αλλά θα πρέπει να μάθετε με τον χρόνον
λίγο πιo απότομος να είσαστε μόνον.
Οι αναλυταί μας λένε ότι χρειάζεται
καλά το τομάρι των αντιπάλων να αργάζεται.
ΑΤΠ
Και μιλώντας έτσι
με ορμή και με ζέση
σε λίγο θα δείτε την μεγάλη αντίθεση:
αντί ν' αμύνεσθε θα περνάτε στην επίθεση.
ΑΠ
Αυτό δεν σημαίνει ορισμένως
πως ήσασταν δα και φοβισμένος...
Τουναντίον για την ώρα
καλά πάει τούτη η χώρα.
(οι αμερικανοί βγαίνουν. Ο Καραμανλής βάζει μέσα στο συρτάρι του γραφείου του κάτι χαρτιά και τους ακολουθεί)
ΓΎΦ
(περπατώντας στο γραφείο)
Κάτι σαπίζει και βρωμάει στο γραφείο αυτό.
Κι αν τη βρώμα αυτή δεν την αντέξω
και το παράθυρο αφήσω ανοιχτό
η ίδια βρώμα έρχεται κι απέξω.
Κάτι σε τούτο το γραφείο σε πνίγει.
Κάτι εδώ μοιάζει νεκροθάφτη
που αξίνα κρατεί κι όλο σκάφτει
και βαθύν ένα τάφο ανοίγει.
Γραφείο μακάβριο. Φρικώδες.
Άρμα που οι βαριές του ρόδες
του λαού τη χαρά λιώνουν
και γύρω δυστυχία απλώνουν.
Στων αμερικάνων ένα γνέμα
To στυπόχαρτο αυτό πίνει αίμα.
Τα συρτάρια θάνατο μέσα τους κρύβουνε.
Σε σκοτάδι τα παραθύρια ανοίγουνε.
Σχέδια εδώ μέσα καταστρώνονται
πώς καλλίτερα οι έλληνες να σκοτώνονται.
Η κατάρα τους ανθρώπους που ρημάζει
εδώ μέσα κρύβεται και λημεριάζει.
Ανεμοστρόβιλο εδώ μέσα υψώνουν τα πάθη.
Της απανθρωπιάς είναι αμέτρητα τα βάθη.
To ψωμί άνισα χωρίζεται'
η αγάπη εδώ φυλακίζεται.
To σύμπαν εδώ ολόκληρο χαλάει
αφού όλα ετούτο το γραφείο ξεπουλάει.
Η λεφτεριά εδώ μέσα σαπίζει
κι η σκλαβιά το λαό μου ορίζει.

Γ΄ΠΡΑΞΗ

Χρόνος: 1961
Τόπος: Πρωθυπουργικό γραφείο Καραμανλή
Πρόσωπα: Αμερικανός Πρέσβης, Καραμανλής,
Γραμματέας (η φωνή της στο τηλέφωνο), δύο
τραμπούκοι
ΑΠ
(μόνος)
Όταν θέλουμε πάνω στη γη μας
να βάλουμε μια χώρα στο βρακί μας
"κατάστρεφε και βασίλευε" έχουμε για τακτική
και όχι "διαίρει και βασίλευε" όπως οι άγγλοι εκεί.
Κι όταν όλα μες στη διαλεγμένη χώρα
τα 'χουμε ολότελα γκρεμίσει
κι άλλο δε μένει παρά πια κανείς να χτίσει
τότε της βασιλείας μας έρχεται η ώρα.
Πρωθυπουργό δικόν μας ανεβάζουμε-
που όποτε θέλουμε κατεβάζουμε-
του δίνουμε βοήθεια «κας»
που πίσω δεκαπλή θα δώσει
κι αναλαβαίνει αυτός για μας
τη χώρα του να σώσει.
Φαίνεται όμως πως με τον Καραμανλή
τον άνθρωπό μας για καλά έχουμε βρει,
Λεω, έτσι που την έχει αρνηθεί
λάθος έχει στην Ελλάδα γεννηθεί.
Ό,τι του πούμε κάνει
χωρίς αντίρρηση καμία-
όποια πλεκτάνη,
όποιαν ατιμία.
Και ζόρι γι αυτό πολύ δε θέλει ο καημένος,
για να υποταχτεί είναι γεννημένος.
Αλλά μήπως εδώ που τα λέμε μεταξύ μας
η σωστή δεν είναι η τακτική η δική μας;
Μήπως πρέπον δεν είναι ό,τι του λέμε;
"Όπου σταθείτε κι όπου πάτε"
του λέμε, «τον κομμουνισμό χτυπάτε»
Η ουσία όλων των εντολών μας είναι αυτή.'
τ' άλλα σάλτσα είναι ταιριαστή.
Τι θα 'πρεπε; Ν' αφήσουμε τους λαούς
βορά στους λύκους τους ερυθρούς;
Τότε πάει η ελευθερία κι η ειρήνη
κι αυτό εμείς δε θ' αφήσουμε να γίνει.
Η ανθρωπότητα με στραμμένα τα μάτια
σε μας, περιμένει κίνηση κάποια
που το ερυθρό θηρίο θα σταματήσει
πριν αυτό με τα νύχια του τη γη ξεσκίσει.
Ο θεός σώζοι την Αμερική
κι η Αμερική σώζει εδώ κι εκεί.
Όλα αυτά όμως δε γίνονται μόνα τους.
Χρειάζονται όπως όλα τον αγώνα τους.
Προ παντός χρειάζονται μαθητές δεκτικοί
και διδασκαλία εντατική.
Οι πρωθυπουργοί όσο και αν είναι καλοί
καθοδήγηση σαφώς χρειάζονται ασφαλή.
Να μάθουν πρέπει πως ένα κι ένα
δεν κάνει πάντα δύο
αλλά μπορεί κι οχτώ
και κάποτε κανένα.
Να μάθει πρέπει το τιμόνι να κρατεί γερά
γιατί μπορεί-
άθλιοι καιροί-
το σκάφος επικίνδυνα να κάνει νερά.
Να μάθουν πρέπει να πατούν σε πτώματα
αντί σε λασπερά να βουλιάζουνε χώματα.
Ακούω όμως να φτάνει ο πρωθυπουργός
που για τις εκλογές που έχουνε φέτο
ανήσυχον τελευταία τόνε βλέπω
και να τον συμβουλέψω είναι καιρός.

(χτυπάει η πόρτα)

Εμπρός!
(μπαίνει ο Καραμανλής)
ΚΑΡ
Σίγουρα θπ χάσω αυτές τις εκλογές.

ΑΠ
Συνταγές νίκης υπάρχουνε πολλές.
ΚΑΡ
Συνεργάζομαι μαζί σας και ο λαός δε με θέλει.
ΑΠ
Και μάς μας χτυπούν τ' αχάριστά του βέλη.
Όμως μην απελπίζεστε
σε μας αφού στηρίζεστε.
ΚΑΡ
Μπορείτε άραγε σεις κάτι
για να κερδίσω να κάνετε;
ΑΠ
Μη στην καρδιά σας βάζετε κεσάτι.
Τις εκλογές δεν τις χάνετε.
Παρακαλώ καθίστε
ΚΑΡ
Ευχαριστώ. Μα και σεις ορθός μην είστε.

(κάθονται)

ΑΠ
Κατ' αρχήν ο λαός σας πρέπει
πολύ αχάριστος να είναι ορισμένως
ώστε την πρόοδο που του φέρατε να μη βλέπει,
λες στη χώρα αυτή να είναι ένας ξένος.
Σεις τουρίστας πολλούς προσελκύσατε,
ποσά οε έργα μεγάλα επενδύσατε
ξένα κεφάλαια φέρατε στον τόπο
-μάλιστα καθώς γνωρίζω με μεγάλον κόπο-,
το ύψος των μισθών κρατήσατε χαμηλόν
για ν’ αποφύγετε τον πληθωρισμόν,
βιομηχανίαν και εμπόριον-
εξωτερικόν και εγχώριον-
υποστηρίξατε λίαν εκδήλως
σαν συνεπής της αναπτύξεως φίλος.
Όλα λοιπόν αυτά δεν τ' αναγνωρίζουν;
ΚΑΡ
Για δημοκρατία και ελευθερία ερίζουν.
ΑΠ
Η απαιτητικότης των δεν έχει όρια.
Όμως έχομεν ακόμα περιθώρια.
ΚΑΡ
Tt ακριβώς με τούτο εννοείτε;
ΑΠ
Ακούσατε και μόνος σας θα δείτε.
Αυτό που ο λαός νομίζει πως στραβό μετράει
περιθώρια έχει πιο στραβά να πάει.
Ας TO στραβώσωμεν λοιπόν περισσότερον ημείς
και σας υπόσχομαι νίκην-λόγω τιμής.
Σας κατηγορούν δια δημαγωγόν;
Μη φράξετε αυτόν τον αγωγόν,
περισσότερο ας τον ανοίξετε
και μέσα του εκείνους να ρίψετε.
Σας μέμφονται; Μη κάνετε πίσω-
τον δρόμο σας τραβήξετε τον ίσιο.
Στα ακραία του όρια ας πάμε
το σχοινί που ως τώρα τραβάμε.
Ό,τι αυτοί καλούν βίαν και νοθείαν
εις την τελικήν του ας το φέρωμεν ευθείαν.
Κι όλα καλά θα πάνε.
Η νίκη δική μας θα 'ναι.
ΚΑΡ
Λέτε να νοθεύσωμεν τας εκλογάς;
ΑΠ
Τας κιόλας νοθευμένας
λέτε και κερδισμένας;
Ακούσατε: ο λαός σας ειναι λογάς.
Εις αυτόν αφήσατε να την ονομάζει νοθείαν.
Την ορθήν εμείς θα της δώσωμεν ονομασίαν.
Λοιπόν αυτό το θέτε;
Kαι αν όχι τι άλλο λέτε;
ΚΑΡ
Από τη μία συναινώ
από την άλλην πάλι διστάζω.
Σα να μη συμφωνώ
με τον ίδιο τον εαυτό μου μοιάζω,
Φοβούμαι μήπως αποκαλυφθώ-
και μετά πού θα πάω να κρυφθώ;
ΑΠ
Ακούσατε κάτι που εμπιστευτικά
θα σας ειπώ και συμμαχικά.
Εμείς εις την μεγάλη μας πατρίδα
έχομεν δικαστήρια βεβαίως
που των αδικουμένων είναι η ελπίδα
και που αι αποφάσεις των προκαλούν δέος.
Και ουδόλως σκεπτόμεθα να καταργήσωμεν
τα δικαστήρια αυτά, γιατί έτσι θα δείξωμεν
ότι αληθώς η βία την χώραν μας κυβερνά.-
και αυτό διεθνώς δεν περνά.
Δια τούτο λοιπόν φαινόμεθα
ότι δια δικαιοσύνην κοπτόμεθα
αλλά όποιαν απόφασιν δεν μας αρέσει
τότε χωρίς φωνές και φασαρίες
και χωρίς ενοχλητικές τυμπανοκρουσίες
με μιαν ένσταση τη βγάζουμε από τη μέση.
Έτσι όλους ικανοποίησις κατέχει.
Την δικαιοσύνην διότι ισχύν τάχα έχει,
τον πτωχόν διότι τάχα δεν ηδικήθη
(κι έτσι δεν εξεγείρονται τα πλήθη)
και TO κράτος, που, με τας ενστάσει.ς,
τας οποίας το ίδιον εκδικάζει
και όπως θέλει τας ταιριάζει,
ρυθμίζει σταθερώς τας καταστάσεις.
Έτσι και σεις. Ας λέει ο λαός
και αποφάσεις ας βγάζει.
0 άρχων ο συνετός
τας αποφάσεις αλλάζει.
Τι επάθατε; Κάποτε από μειοψηφίαν
εβγάλατε (δεν θυμάστε;) τρανταχτήν πλειοψηφίαν.
Τι διαφέρει το τότε από το τώρα;
Ίδιος αρχηγός, ίδιος λαός, ίδια χώρα.
Γιατί εδώ τώρα να κολώσετε;
Είστε ο σωτήρας. Πρέπει να το νιώσετε.
Και τότε εντός σας θα 'ναι δικιωμένη
όποια απόφαση έχετε πράξη καμωμένη.
Τώρα απλώς: την εκτροπήν δε θα διορθώσετε
παρά πριν εκδηλωθεί θα την ματαιώσετε.
Ελπίζω να έγινα κατανοητός.
Ή θα θέλατε να σας τα πω καταλεπτώς;
ΚΑΡ
Όχι. Πλήρως εννόησα. Ευχαριστώ.
ΑΠ
Ω! Το «ευχαριστώ» σας είναι τόσο ζεστό
που θησαυροφυλάκιο ανοίγει κλειστό.
Και ακούστε με, πάντα έτσι να προχωρείτε:
με λόγους ευθείς όπου ακίνδυνα μπορείτε,
αλλά με βίαν όπου νομίζετε
πως κάπου η αρχή σας ζορίζεται.
Φάρμακα δια τοιαύτας καταστάσεις
όπως αυτή εδώ,
υπάρχουν δόξα τω θεώ-
σωτήριες είναι οι ενστάσεις.
Όλα τ' άλλα βορά του χρόνου θα γίνουν,
όμως αυτές αχάλαστες θα παραμείνουν.
Και μεγάλος μια μέρα θα γίνετε
σταθερός εις αυτάς αν μείνετε.
(πηγαίνει προς την πόρτα, την ανοίγει, στρέφει προς τον Καμαμανλή )
Θα σας στείλω δυο καλά παιδιά δικά σας
που ορκίζονται στα φρύδια και στ' όνομά σας.
Τα 'χουν όλα έτσι όμορφα ετοιμάσει
που το πράγμα φυσικό πολύ να μοιάσει.

(βγαίνει)
ΚΑΡ
Τι άλλο να κάνω μπορώ;
Αν ψήφους δεν κλέψω
και πάω με το σταυρό
δε θα τα βολέψω.
"Ανεξαρτησία" φωνάζουν.
Μα αν στους αμερικανούς
όχι πω, τότε, κοντά κι ο νους,
αυτοί γοργά με αλλάζουν
κι άλλον δικόν τους βάζουν.
Και τότε ποιο το νόημα της θυσίας μου;
Αν τώρα εγώ κάνω το δικό χους,
οι έλληνες θα 'χουνε το μερτικό τους
στο μέγεθος της ανοησίας μου.
Aν όλοι απόφααη είχαμε πάρει
δυνάστην να μη δεχθούμε
και ελεύθεροι να ζούμε
τότε καλά. Μα τώρα όλα παίζονται στο ζάρι.
Αυτά ο Τσάτσος μου λέει κάθε τόσο-
και σ’ ένα φιλόσοφον προσοχή δε θα δώσω;
Λέει πως η λεγόμενη δημοκρατία
στην πράξη είναι στυγνή ολιγαρχία.
Δημοκρατία, λέει, δεν υπάρχει-εγώ θα την γεννήσω;
Ο λαός, τύποις μόνο, λέει, ψηφίζει ελεύθερα,
έτσι εγώ στην ουσία το λαό θα βοηθήσω
κι ας λένε αλλιώς άλλων σοφών τα παλιοτέφτερα.
Ακόμα βρήκε πως στη Ρωσία
έχουν οι άνθρωποι λιγότερην ελευθερία
απ' όση έχουν στην Αμερική-
τω όντι ανακάλυψις σημαντική!
Λοιπόν, φιλόσοφες ρήσεις θ' αγνοήσω
και στη σκλαβιά τους έλληνες θα οδηγήσω;
Αδύνατη, μου είπε ο Τσάτσος,
είναι η δημοκρατία, φύσει.
Κουτός πρωθυπουργός είναι αυτός
δημοκρατία που ζητάει κόντρα στη φύση.
(Αυτό τον άνθρωπο μια μέρα
πρόεδρο δημοκρατίας θα τον κάνω.
Ό,τι πρέπει θα μου είναι' αέρα
σοφίας θα παίρνει ψηλά εκεί πάνω
και θα μου λέει κάθε μέρα κι άλλα
από τα νοηματά του τα μεγάλα.
Έτσι οι πρόεδροι πρέπει να ’ναι:
ανεύθυνα για όλα να μιλάνε,
να ψέγουν πρωθυπουργούς,
χωροφύλακες, υπουργούς,
να τα βάζουν ακόμα και με την Αμερική
και ο λαός να λέει μπράβο!
χωρίς να ξέρει ότι ακόμα έναν μπράβο
οι αμερικάνοι έχουν εκεί.
Ένας καραγκιόζης στου έθνους την κορυφή:
για καραγκιόζη λαό, επιλογή σοφή.
Αυτός θα λέει κι εγώ θα κάνω.
Ένα τέτοιον για πρόεδρο θέλω λαοπλάνο).
Μα ας ξανάδω τα σημερινά
της πατρίδας τα κοινά.
Και πού, λέω, θα βρίσκαμε αφεντικά καλλίτερα;
Μακάρι να 'ταν η Γαλλία
ακόμα και η Γερμανία-
γιατί τα κράτη αυτά είναι κοντΰτερα.
Μα η Αμερική τώρα έχει το πάνω-χέρι.
Κι όχι μόνο στην Ελλάδα, σ' όλα τα μέρη.
Μη και τα μεγαλύτερα κράτη
δεν έχουν την Αμερική προστάτη;
Η Ελλάδα θα πρωτοτυπούσε
και χωρίς προστάτη θα ζούσε;
Αν ίσως περισσότερο μας προστατεύει
είναι γιατί το στραβό μυαλό μας το γυρεύει:
πώς εγώ τους αμερικάνους να ηρεμήσω
όταν έχω τον Φλωράκη από πίσω

που όλο αντεθνικά μιλάει
και γλώσσα μέσα ο άθλιος δεν κρατάει;
Με το δίκιο τους κι αυτοί εξαγριώνονται
και διπλά οί απείθειές μας πληρώνονται.
Πολύ οι προστάτες μας είναι ευαίσθηται.
Θέλουν οι λόγοι μας να είναι καλαίσθητοι. .
Γι.αυτό κι εγώ θα εφαρμόσω τον ΠΕ PΙKΛH
και θα φάω έτσι και Παπανδρέου και Κικλή.
Απ' το πενηνταπέντε τον έχω στο συρτάρι,
ήρθε η ώρα του που ο διάολος να πάρει...
Πρέπει και πάλι πρωθυπουργός να βγω.
Για την αντιπολίτευση δεν κάνω εγώ.
Ο βασιλιάς πάλι-αν και όχι φανερά-
τελευταία μου κάνει νερά.
Του κλείνω το στόμα κι αυτουνού με μια νίκη
κι ας του λέει μετά ό,τι θέλει η Φρειδερίκη. ...
Πρέπει νοθεία να εφαρμόσω αράδα.
Πρέπει να σώσω την Ελλάδα!
(χτυπάει το εσωτερικό τηλέφωνο. Ο Καραμανλής το σηκώνει)
Ναι...
ΦΩΝΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ (ΦΓ)
Κύριε πρόεδρε τα παιδιά-να μπούνε;
ΚΑΡ
Τότε γιατ' ήρθανε; Να τσακιστούνε!
[μπαίνουν δύο σαραντάρηδες τραμπούκοι).
Α' ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΣ (Α΄ ΤΡ)
(χαιρετάει στρατιωτικά σε στάση άψογης
προσοχής)
Κύριε πρΌεδρε!
ΚΑΡ
(του δίνει το χέρι)
Tt κάνεις ρε;

Α΄ ΤΡ
Καλά κύριε πρόεδρε.
Β' ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΣ (Β΄ ΤΡ)
(όπως και ο Α')
Κύριε πρόεδρε!
ΚΑΡ
Tι κάνεις ρε;

Β ΄ Τ Ρ
Καλά κύριε πρόεδρε.
Α',Β΄
(μαζί κι οι δυo)
Να τα πούμε;
ΚΑΡ
Να τα πείτε για να δω
αν μαζί σας συμφωνώ.
Α' Β'
(κι οι δυο μαζί, τραγουδιστά)
Έχουμε δικούς μας μεις ανθρώπους
που πολύ καλούς δεν έχουν τρόπους
και χωρίς αναστολές
κάνουν πάντα ό,τι τους λες.
Προσωπίδες θα φοράνε
κι όπου βρίσκουν θα χτυπάνε.
Θα πηγαίνουνε στα σπίτια
και χωρίς πολλά τερτίπια
τους ενοϊκους θα τρομάζουν,
ψηφοδέλτια θα μοιράζουν,
και με φόνο θ' απειλούνε
όσους δε θα υπακούνε.
Θα υψώσουν οδοφράγματα
αν αγριέψουνε τα πράγματα
και με πυροβολισμούς
κι άγριους ξυλοδαρμούς
θα καθοδηγούν διαφόρους
απειθάρχους ψηφοφόρους.
Και θα κάνουν την ΕΔΑ
στόνα πόδι να πηδά.
Και σε δρόμου αποκέντρου
τις γωνιές που θα εγκρίνουν
ώστε στόχο να μη δίνουν,
οπαδούς θα δέρνουν Κέντρου.
Χωροφύλακες και TEA
και στρατός και ΚΥΠ ομού
και ΚΑΡΦΙΤΣΑ και ΙΔΕΑ
κι η ΕΡΕ κάθε νομού
θα δουλέψουμε με πάθος
για να μη ο ελληνικός
ο λαός κάνει το λάθος
να ψηφίσει αντεθνικώς.
Θα δουλέψουμε με πείσμα
και προσήλωση μεγάλη
ώστε, αφεντικό, το Χρίσμα
να δοθεί σε σένα πάλι.
Και θα πούμε στους αλήτες
της Νου Δυο μας τους γενναίους
όπου ταγματασφαλίτες
αριθμούν πολλούς ακμαίους
μα και χίτες μανιασμένους
και πολλούς κουκουλοφόρους,
πως δε θέτε πεθαμένους
παρά θέτε ψηφοφόρους-
γιατί αυτοί εκεί θα βάλουν
τόσους να βαράν προθύμους
που ίσως απ’ τη μέση βγάλουν
ψηφοφόρους πολυτίμους.
Α! Στη χώρα μας προβλέπω
πως κι επί του ανεψιού σας
χίτες θα 'χουνε το βέτο-
κι ότι στου απόγονού σας
τη βουλή θα υπακούνε
κι αντιθέτους θα βαρούνε.
Και η πόλη που φασίστες
χίτες, ταγματασφαλίτες,
και χαφιέδες θα μετράει
και τις άλλες θα περνάει
σε τραμπουκισμό και βία,
δε θα είν’ άλλη καμία
παρά η Τρίπολη η στυγνή
κι από αρετή στεγνή.
Σε αυτήν όχι μονάχα
δημοκράτες θα υποφέρουν
γιατί να μη στην πόλη τάχα
νέα πνοή ζητούν να φέρουν,
αλλά κι όσοι υπηρετούνε
Λόγο, Ιδέα, Νου και Πνεύμα:
που στης ποίησης υπακούνε
κι όχι σε «ποιητών» το γνέμα.
Ως κι αυτούς αφεντικό
ως μ’ ακούς και σε ακώ
τρεις τραμπούκοι Τριπολίτες
θα τους δείρουνε αλήτες-
σαν και μας καθίκια τρία
(που η μια τους θαν’ «κυρία»).
Και, αφεντικό πως κάνω
προφητείες μην πεις για μένα-
στο πετσί μου τα ’χω επάνω,
όσα είπα, γινωμένα.

ΚΑΡ
Πολύ με συγκινήσατε
κι ολοσχερώς με πείσατε.
Αλλ' αφήστε τις προβλέψεις
γιατί ο διάολος θα σας πάρει.
Κι αν ο ανεψιός μου βλέψεις
ίδιες θα 'χει, και τα βάρη
που θα έχει να σηκώσει
με τα τωρινά ίδια θα 'ναι.
Γιατί μάθετε καλά
όσο ο χρόνος θα κυλά
κι αν περάσουν αιώνες όσοι,
οι πολλοί όλο θα πεινάνε
κι όλο οι λίγοι θα πλουταίνουν.
Λίγες ώρες αν σας μένουν
πάρτε Τσάτσο να διαβάστε
και από σοφία θα σκάστε
και τους χίτες θα δικιώστε
και τη δύναμη θα νιώστε
του μεγάλου του μυαλού του
και το μεγαλείο του νου του.
Αλλ' ας μη πολλά μιλάμε
και ΤΟ χρέος μας ξεχνάμε.
Μπρος! δουλειά πηγαίντε πιάστε
και την Τρίπολη ξεχάστε:
πόλη που ’χει μοιραθεί
απ' το χάρτη να χαθεί.
Μπρός λοιπόν! Γραμμή τραβάτε
κι έργα μόνο-μη μιλάτε:
αντέστε και, παιδιά,
το νου σας: τσιμουδιά!

Δ'
Χρόνος: 1962
Τόπος :Γραφείο πρωθυπουργού Καραμανλή Πρόσωπα: Απανθρωπιά, Γύφτίσσα, Αμερικανός Πρέσβης, Καραμανλής, Γραμματέας {η φωνή της στο τηλέφωνο) Παπανδρέου, Νέος, Πρόεδρος Βιομηχάνων, Ηλιού, Λαμπράκης.
ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ (ΑΠΘ)
(φορώντας στεφάνι αχτιδωτό, κρατώντας στο δεξί χέρι σημαία με ζωγραφισμένη τη γη επάνω, με ποδήρή χιτώνα)
Χαίρομαι να 'μαι μέσα δω κλεισμένη
εδώ που άλλο κάθε τι σωπαίνει...........
...........................................

Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ

Ο ΕΘΝΆΡΧΗΣ

Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ